Behind the very calls of human beings, we are identical.: Blog

วาทะสะท้อนความคิดนโยบายการเงินของโอฬาร ไชยประวัติ

Mon, 06 Oct 2008 03:59:27 GMT

"...ยังมีคนลำบากกว่า

มนุษย์ทองคำในตลาดหุ้นอีกมากมาย..."

ฝ่ายข่าวการเงิน หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์

มุมเล็กๆ ในหน้าหนังสือพิมพ์

Mon, 06 Oct 2008 01:02:23 GMT

"ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ภายหลังจากนายอภิสิทธิ์และนายกอภิรักษ์ แถลงข่าวเสร็จปรากฏว่ามีกลุ่มมือตบ ที่สนับสนุนนายอภิรักษ์ เป็นผู้ว่าฯ กทม.มายืนตบมือแสดงความยินดี พร้อมทั้งรุมขอลายเซ็นจากนายอภิสิทธิ์ และนายอภิรักษ์ ไว้เป็นที่ระลึกด้วย"

คมชัดลึก

นิยามรักจากฟอร์เวิร์ดเมล

Wed, 01 Oct 2008 01:51:36 GMT

นิยามรัก โดยศาลฎีกา (ศาลฎีกานิยามจริงๆนะ)

จำกันได้มั๊ยกับนายเสริม สาครราษฎร์ที่เป็นหมอฆ่าแฟนตาย
ในคดีที่นายเสริมถูกตัดสิน นายเสริมขอลดโทษโดยอ้างเหตุว่า
ตนฆ่าแฟนเพราะความรักที่ตนมี จนไม่อาจหักห้ามใจให้แฟนไปมีคนใหม่ได้
จึงขอความปราณีจากศาลให้เห็นแก่ความรักของตน

ศาลฎีกาได้ให้เหตุผลไว้อย่างงดงาม
ถึงความรักที่นายเสริมอ้างว่ามีต่อแฟนของตน

ดังฏีกาข้างล่างนี้

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คดีแดงที่ 6083/2546
พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด โจทก์
นางสุดา ปรัชญาภัทร โจทก์ร่วม
นายเสริม สาครราษฎร์ จำเลย

ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยควรได้รับโทษประหารชีวิต ศาลล่างทั้งสองไม่ควรลดโทษให้จำเลยเพราะคดีไม่มีเหตุบรรเทาโทษนั้น
ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น
จึงต้องห้ามมิให้โจทก์ร่วมฎีกาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว

ส่วนที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยถูกผู้ตายข่มเหงจิตใจอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม
เพราะจำเลยกับผู้ตายมีความสัมพันธ์ฉันคนรัก
แต่ผู้ตายต้องการเลิกความสัมพันธ์กับจำเลยไปมีรักกับผู้ชายคนใหม่
จำเลยจึงบันดาลโทสะฆ่าผู้ตายนั้น

เห็นว่า
'ความรักเป็นสิ่งที่เกิดจากใจไม่อาจบังคับกันได้
ความรักที่แท้จริงคือความปรารถนาดีต่อคนที่ตนรักความยินดีที่คนที่ตนรักมีความสุข
การให้อภัยเมื่อคนที่ตนรักทำผิดและการเสียสละความสุขของตนเพื่อความสุขของคนที่ตนรัก
จำเลยปรารถนาจะยึดครองผู้ตายเพื่อความสุขของจำเลยเอง เมื่อไม่สมหวังจำเลยก็ฆ่าผู้ตาย เป็นความคิดและการกระทำที่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ของจำเลยโดยฝ่ายเดียว
มิได้คำนึงถึงจิตใจและความรู้สึก ของผู้ตาย หาใช่ความรักไม่
ทั้งเป็นความเห็นผิดที่ เป็นอันตรายต่อสังคมอย่างยิ่ง'

ดังนี้
แม้จะฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยฎีกาก็ถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม
กรณีไม่มีเหตุจะลงโทษจำเลยน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้

ด้วยเหตุดังกล่าวนี้ ศาลจึงพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต

namo tassa bhagavato arahato samma sambuddhassa ||

Mon, 22 Sep 2008 01:37:17 GMT

พระผทมบ่มิตื่นสะอื้นไห้

พระทอดชีวาลัยไปดับขันธ์

อีกหมื่นแสนจันทราทิวาวัน

มีปริยัติธรรมนั้นแทนปราณร้าง

ศิลาเสลาเกลากลึงคนึงนิตย์

รฦกถึงชีพิตไพศิษฏ์สล้าง

พระแผ้วธรรโมทัยไม่จืดจาง

แม้นพระวางร่างเห็นเป็นศิลา ฯ

Joyeux anniversaire à moi

Wed, 17 Sep 2008 16:56:29 GMT

À la recherche du temps perdu

ชัยชนะจากการเลือกตั้งไม่ใช่ระบบสัมปทาน

Sat, 13 Sep 2008 08:22:43 GMT

คะแนนเสียงของประชาชนไม่ใช่ระบบสัมปทานนะครับ ได้รับแล้วก็เป็นเจ้าของไปตลอด 5 ปี 7 ปี ไม่ใช่ ความชอบธรรมจากคะแนนเลือกตั้งก็จำกัดอย่ที่ชัยชนะจากการเลือกตั้ง แล้วนำไปส่การเป็นเจ้าภาพตั้งรัฐบาล สรรพคุณของคะแนนเลือกตั้งมันหมดตั้งแต่ตอนนั้นแหละครับ ที่เหลือคือการบริหารประเทศให้ดี ให้ประชาชนยอมรับนับถือ ถึงจะได้ 'คะแนนนิยม' มาสมอ้างเพื่อจะเป็นนายกฯ ต่อ ไม่ใช่ไปเอาการเลือกตั้งมาอ้างอยู่ร่ำไป

จิตรกร บุษบา

ถึงลูกศิษย์ กศน. ทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ

Fri, 12 Sep 2008 10:39:57 GMT

ถึงลูกศิษย์ กศน. ทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ ตอน 1 share email
12:37 AM

ออกจะรู้สึกแปลกทุกครั้งที่ครูใช้คำที่ครูเรียกพวกคุณว่า "ลูกศิษย์" คุณดูจะเป็นลุง ป้า น้า อา พ่อ แม่ แม้กระทั่งย่ายายครูได้แล้วเมื่อพิจารณาวัยวุฒิ และนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคุณวุฒิของครูจะวิเศษกว่าพวกคุณแต่ประการใด "คุณ" ในภาษาบาลีแปลว่าความดีงาม "วุฒิ" แปลว่าความเจริญ ผู้มีคุณวุฒิหมายความว่าเป็นผู้มีความดีเจริญงอกงามอยู่ในตัว เป็นกระถางเพาะพันธุ์อันตระการยังมูลผลาหาร ผลไม้ นานาชนิด ไม่เว้นแม้แต่ยังร่มเงาและก๊าซออกซิเจนให้แก่สิ่งมีชีวิตอื่นๆ โดยนัยนี้ครูยิ่งมีหาญกล้าที่จะบอกว่าคุณวุฒิครูสูงกว่าพวกคุณเลย จำเพาะหัวใจที่นำพาตนเองมาเรียนรู้ของพวกคุณ มันก็สูงค่าจนหาไม้บรรทัดเทวามาวัดมิได้แล้ว แม้แต่คำว่า "ครู" ซึ่งมาจาก ครุ หรือ คุรุ ซึ่งแปลว่าหนักนั้น ครูก็ยังอยากรับความหมายไว้เพียงตัวหนักเท่านั้น เพราะป่านนี้ครูไม่กล้าช่างน้ำหนักอีกต่อไปเพราะมันบาดใจมาก

ดังนั้นขอให้พึงรู้ว่าเราจะใช้สรรพนามเรียกกันตามค่านิยมของสังคม ในใจของพวกเราต่างรู้ดีว่าความรู้สึกที่เรามีต่อกันมันจำกัดความไม่ได้ด้วยคำนิยมนิยามใดๆ

สำหรับกลุ่ม ม.ปลาย ที่ครูได้สอนเป็นกลุ่มแรกและได้สอนเป็นจำนวนครั้งมากที่สุด พวกคุณช่วยเปิดโลกที่ครูไม่เคยรู้จักมาก่อนในหลายๆ ด้าน ทั้งโลกของเจ้าแม่ขายหวยที่ใฝ่เรียน โลกของทหารเรือชั้นประทวนแต่มีชอปเปอร์ขี่มาเรียน โลกของพนักงานขายไส้กรอก และโลกของเด็กแว้นและสก๊อย เป็นอาทิ โลกของพวกคุณได้ช่วยถ่างโลกของครูให้มันมีพรมแดนกว้างขึ้น เห็นไหมว่าครูบอกพวกคุณแล้วไงว่าการสอนหนังสือมันไม่ได้ถ่ายทอดความรู้ให้ผู้เรียนอย่างเดียว มันปเนการสื่อสารสองทางที่ผู้สอนก็ได้เรียนรู้จากผู้เรียนด้วย ซึ่งสิ่งนี้เองคือจะเป็นประโยชน์โภชน์ผลให้รุ่นน้องๆ ของพวกคุณได้รับประสบการณ์ที่สั่งสมจากพวกคุณไปใช้กับพวกเขาด้วย สิ่งที่ครูอยากบอกพวกคุณเป็นพิเศษในท้ายย่อหน้านี้ก็คือ แม้กลุ่มคุณจะไม่ชนะเลิศการประกวดร้องเพลงลูกทุ่งเพราะขอบอกแบบขวานผ่าซากว่าเสียงไม่ถึงและร้องผิดคีย์ แต่คุณคงจำได้ว่าเพลงที่ครูสอนให้คุณร้อง (O, Susana!) พวกคุณเป็นกลุ่มที่ร้องเพลงนี้ได้ไพเราะจับใจมากที่สุด ครูคงไม่มีถ้วยรางวัลมอบให้พวกคุณ แต่อยากจะให้พวกคุณให้รางวัลแก่ชีวิตของตนเองด้วยการส่งผ่านความประทับใจในการเรียนรู้ให้กับคนรอบข้างของคุณ เมื่อคุณทำให้คนรอบข้างของคุณมีความสุข ในท้ายที่สุดแล้วความสุขนั้นมันจะสะท้อนกลับมาหาตัวคุณเอง

-ต่อตอน 2-

ถึงลูกศิษย์ กศน. ทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ ตอน 2 share email
1:11 AM

สำหรับกลุ่ม ม.ต้น ครูเข้าไปสอนพวกคุณครึ่งหลังของภาคเรียนแล้วเพราะครูต้องไปขัดตาทัพ อ.ปลา ซึ่งลาออกไปอย่างปัจจุบันทันด่วน คาบแรกครูตระหนักมากเพราะมีหญิงสาวผู้หนึ่งโต้ตอบครูกลับมาเป็นภาษาอังกฤษอย่างฉะฉาน ครูก็รู้ทันทีว่านักเรียนห้องนี้มีของแน่ๆ ก็เลย "เล่นของ" ฮ่าๆ คุณรู้ไหมว่าในบรรดานักเรียนสามกลุ่มที่ครูสอน กลุ่มพวกคุณไฮเปอร์มากที่สุด โลกของพวกคุณไม่เหมือนกับนักเรียน ม.ปลายห้องที่ครูสอน พวกคุณแสดงตัวอย่างชัดเจนว่าคุณปเนคนมีครอบครัวแล้ว คุณเป็นพ่อคนแม่คน (แต่พวกคุณก็มักทำตัวแก่นแก้วให้ครูเห็นเสมอ) เนื่องจากห้องนี้มีเรื่องให้ครูแซวหลายเรื่องจึงขอเริ่มต้นจากคุณผู้หญิงแถวหน้าริมขวามือก่อน ครูจะจำเธอได้ไปอีกนาน เพราะเธอชอบใส่เสื้อเหลือง (แม้เธอจะไม่ได้เข้าข้างพันธมิตร (อย่างออกนอกหน้า)) แล้วเธอมักจะใส่รองเท้าเคิร์ทชูส์เงาวับ ที่สำคัญไปกว่านั้น คุณชอบพาลูกสาวมานั่งหลับในห้อง หารู้ไม่ครูชอบแกลงเด็ก แต่น่าแปลก เด็กคนนี้ตอบสิ่งที่ครูถามแกได้เสมอแม้ว่าแกจะทำหน้าเมาหมอนง่วงจัด คนต่อมาคุณผู้ชายคนหนึ่งที่ทำงานช่อง 9 อสมท. คุณทำหน้าที่เป็นนักประชาสัมพันธ์อย่างกระตือรือร้นเสมอแม้คุณจะไม่ได้เป็นผู้ประกาศข่าวที่นั่น คุณมักจะให้ข้อมูลเรื่องราวครอบจักรวาลให้แก่คนในห้องเสมอๆ จนบ่อยครั้งครูต้องเบรคคุณ จริงๆ ครูยินดีที่จะฟังคุณพูดนะ แต่เกรงว่าเพื่อนๆ อาจจะต้องการสมาธิ แต่เอาเถอะสักวันหนึ่งคนอื่นเขาจะเข้าใจ ครูเชื่อว่าความเป็นคนโผลผาง และใส่ใจคนอื่น (จนเกินไป?) ของคุณจะเป็นเสน่ห์ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งต่อคนที่ช่างคิดพินิจนึกและมีความรู้สึกอันละเอียดพอที่จะฝ่าข้ามพ้นอคติความรำคาญไปได้ คนสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุดในความรู้สึกของครูก็คือคนที่ตอบโต้ครูอย่างฉะฉานในวันแรกนั่นเอง เธอทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมเพราะเธอ <<animer la classe>> กล่าวคือ เธอทำให้ชั้นเรียนดูมีชีวิตชีวา และครูคิดว่าคุณได้ทำหน้าเพื่อนคนอื่นเกิดความกระตือรือร้นในการเรียนตามคุณไปด้วย เอ้อแล้วครูเพิ่งรู้วันนี้ว่าคุณเป็นคน อ.เพ็ญ จริงๆ ใกล้ๆ ท่าบ่อเองนะ คุณทำหน้าเหมือนเห็นครูเป็นอลิซมาจากแดนมหัศจรรย์ยังไงยังงั้น แต่ก็อยากจะคุยโวนะว่าหนองคายเป็นเมืองดกอุดมจริงๆ ถ้าพระโคแรกนาไปอยู่แถวนั้นก็ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงทางอะไรอีกแล้ว แต่ตอนนี้คงจะต้องทำอย่างเดียวคือเสี่ยงว่าจีนจะกักน้ำปิดน้ำโขงอีกเมื่อไหร่ชาวบ้านจะได้เตรียมตัวไว้

อย่างที่บอกจริงๆ ด้วย ครูยังเหลืออีกคนที่อดเล่าขานไม่ได้ พระเอกลิเกประจำกลุ่มเรานั่นเอง คาบแรกที่เขาแนะนำตัวหน้าชั้น พวกคุณจำได้ไหม เขาร้องเพลงออกแขกที่ชื่อว่า "กระต่ายเต้น" ได้จับจิตจับใจ ตอนนั้นครูเข้าใจว่าคุณร้องเพลง "กระต่ายหมายจันทร์" เพราะเนื้อหามันพรรณนาความเศร้าของกระต่ายช่างฝันตัวหนึ่ง มันเป็นหายนะทางอารมณ์จริงๆ เลยนะ การที่เราอยากจะเอื้อมคว้าในสิ่งที่สุดเอื้อมคว้า และพร้อมกับความทะเยอทะยานในสิ่งที่มิอาจทะยานถึง

เอาล่ะอยากจะบอกอีกนิดหนึ่งก่อนจะแบ่งปันที่ให้แก่กลุ่มต่อไปว่า กลุ่มของคุณแม้จะร้องเพลงที่ครูสอนผิดคีย์ แต่คุณร้องได้มีวิญญาณมากๆ หลายคนร้องแล้วเหมือนหมอลำ หลายคนร้องแล้ว O, Susana! ของครูกลายเป็นเพลงลูกทุ่งภูมิภาคตะวันตกของประเทสไทยไปเลย แต่นั่นแหละ มันทำให้ครูคิดถึงบทกวีบทหนึ่งของ Walt Whiteman ที่ได้ให้ภาพคนทุกหมู่เหล่า ทุกวัย ทุกเพศ และทุกกลุ่มชน ร้องเพลงเพลงเดียวกันด้วยใจที่สอดประสานกัน และเพลงนั้นคือเพลงชาติ ครูก็หวังว่าเพลงอันแสนจะเรียบง่ายที่ครูสอนนี้จะทำหน้าที่เหมือนเพลงชาติของวิทแมนที่เกิดจากการผสมผสานคนที่แตกต่างให้อยู่ร่วมกันได้ และขับขานมันออกมาด้วยหัวใจที่ไร้วรรณะพรมแดน

-ต่อตอน 3-

ถึงลูกศิษย์ กศน. ทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ ตอน 3 share email
1:29 AM

กลุ่มสุดท้ายซึ่งเรามีเวลาให้กันน้อยมากคือนักเรียนประถม ครูได้สอนคุณในโครงการสอนเสริมของ กศน. ก่อนอื่นครูต้องขอขอบคุณทุกคนในกลุ่มนี้ คุณทำให้ครูครบไตรรัตน์ (ประถม อ.ต้น และ ม.ปลาย) ใช่แล้วครูคิดว่าพวกคุณเป็นศิษย์แก้วสามดวงใหญ่ที่ส่องแสงสว่างในชีวิตนอกและในห้องเรียนของครูเสมอ กลุ่มนี้พิเศษตรงที่อายุผู้เรียนเป็นยายเป็นย่าครูได้เลย สิ่งนี้เองอาจเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้คุณมีเรื่องราวมาเล่าให้ครูฟังเสมอ คุณมีความรู้สารพัดตั้งแต่เรื่องสถานที่หรือย่านเก่าแก่ในเมืองกรุง เรื่องลาวโซ๋งที่บ้านคุณเอง และเรื่องศัพท์โบร่ำโบราณที่คุณชอบใช้แล้วมันแสดงอายุของคุณ!!! หลายคนกล่าวว่าวัยชราเหมือนการย้อนกลับไปเป็นเด็ก ครูไม่ค่อยเห็นด้วยเลย พวกคุณทำให้ครูรู้สึกว่า จะเรียกว่าเด็กได้ไงเนี่ย คุณผ่านชีวิตต่างๆ นานามาอย่างโชกโชน กระแสโลหิตของคุณคงไม่ได้เต็มไปด้วยเฉพาะฮีโมโกลบินเท่านั้นแต่คงมีอนุภาคเรื่องราวจิปาถะทั้งดีร้าย สุขทุกข์ปะปนกันเต็มไปหมด การสอนพวกคุณไม่ง่ายเลยเพราะคุณขี้อายที่สุดในบรรดาแก้วสามดวงใหญ่ของครู แต่ในที่สุดพวกคุณคงทนความด้านของคนสอนไม่ไหวแน่ๆ ในที่สุดพวกคุณก็ยอมร้องเพลง O,Susana! แล้ว

มาถึงตรงนี้พวกคุณคงคิดว่าเอ๊ะ ทำไมไม่ว่าจะสอนในระดับใด ทำไมครูต้องให้คุณร้องเพลงนี้ด้วยนะ อย่างที่ครูแปลให้ฟัง มันเป็นเพลงรักน่ะ แล้วพวกคุณก็รู้ เรียนกันมาตั้งนานคงจะจับทางได้ว่าครูเป็นพวกน้ำเน่าท่วมจอ แล้วอีกอย่าง ผอ.ไม่ค่อยปลื้มที่ครั้งแรกๆ ครูเอาเพลงเก่าๆ มาเปิดให้พวกคุณฟังและยังไปซีรอกซ์ชีทให้คุณมาร้องตามอีก เขามาบ่นกับครูว่าสอนแค่ในหนังสือก็พอแล้ว ครูไม่อยากจะเถียงกับ ผอ.นะ เพราะพูดไปก็เท่านั้น เรามาขบถกันในห้องเรียนดีกว่า ตำราหนาสุดๆ จะให้เรียนทั้งชีวิตกันหรือไง คนเขียนหลักสูตรไม่ได้สอน คนสอนไม่ได้เขียนหลักสูตร แต่จริงๆ ถ้าจะสอนให้หมดก็ได้นะ แต่คุณจะได้แต่ "วิชา" หาได้ "เคล็ดวิชา" ไม่

-ต่อตอน 4-

ถึงลูกศิษย์ กศน. ทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ ตอน 4 share email
1:39 AM

อย่างที่ครูบอกในคาบสุดท้าย ต่อให้คุณได้คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นมาไว้ครอบครอง คุณจะไม่มีทางบรรลุวิชานี้ได้ถ้าคุณไม่รู้ "เคล็ดวิชาเปลี่ยนเส้นเอ็น" จริงๆ ฟังดูเหมือนจะลึกลับ แต่ครูบอกแล้วไง อ.ศิลป์ พีระศรีบอกว่า ars longa vita brevis ศิลปวิทยาการมันไพศาลเกินกว่าอายุของคนเราจะยืนยาวนานเรียนรู้มันได้หมด ต่อให้คุณรู้เนื้อหาสาระสิ่งต่างๆ ตั้งมากมาย แต่คุณไม่รู้แม้แต่วิธีการนำมันไปใช้ มันจะมีประโยชน์อะไรกับกระดาษเป็นปึ๊งที่เปื้อนหมึดถูกเย็บเล่มอยู่เป็นหนังสือ ถ้าคุณไม่รู้แม้กระทั่งว่าคุณเรียนไปแล้วจะเอาไปทำอะไรยังไง หรือสิ่งต่างๆ ในหนังสือเล่มนี้มันเป็นแค่สิ่งที่ครูพ่นๆ ผ่านหูคุณแล้วมันก็จางหายไป จะดีกว่าหรือไม่ ถ้าครูจะทำให้คุณรู้สึกรักที่จะเรียนรู้ และเรียนรู้ที่จะรักด้วย รักที่จะแสวงหาความรู้แม้ว่าการศึกษาในห้องเรียนจบลง รักที่จะเสพสื่อภาษาอังกฤษโดยมีเพลง O, Susana! เป็นแรงไฟเชื้อฟืน สิ่งนี้เองที่มันไม่อยู่ใน "หลักสูตร" เพราะมันคือ "หลักที่ไม่มีสูตร"

-ต่อตอน 5-

ถึงลูกศิษย์ กศน. ทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ ตอน 5 share email
2:00 AM

จริงๆ อยากจะจบข้อเขียนนี้ลงเสียทีเพราะเข้าใจว่าคนที่อดทนอ่านมาถึงตรงนี้คงจะเมื่อยสายตาสายยายแย่แล้ว จริงๆ ครูอยากจะบอกว่า ครูไม่คิดว่าพวกคุณจะมีโอกาสได้อ่านข้อเขียนที่คุณควรได้อ่านนี้ (เท่าๆ ที่ซาวเสียงดูแทบจะไม่มีใครใช้อินเตอร์เน็ตเลย แล้ว กศน.เขาอบรมตอนบ่ายให้ฟรีก็ไม่ไปนั่งเรียน แต่ก็นะ คุณคงติดงานกัน ครูเข้าใจ) เพราะมันเป็นเรื่องของคุณเอง แต่สิ่งที่ครูได้เขียนและได้แบ่งปันให้คนรอบข้างครูได้อ่านกันนั้นมันปเนส่วนเสี้ยวหนึ่งของชีวิตครู กศน.ชั่วครู่หนึ่ง ซึ่งได้บังเกิดความท่วมท้นในใจอย่างประหลาด และมันเป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจอุ่น จะดีกว่าหรือไม่ ถ้าเราไม่หัวใจอุ่นคนเดียวแต่เราแบ่งปันให้คนอื่นได้อุ่นด้วย

ตลอดการเดินทางของตัวอักษรในข้อเขียนของครูชิ้นนี้ นักเรียนเงียบๆ ในห้องไม่ถูกเอ่ยนาม นี่อาจปเนเพราะความนิสัยเสียของครูที่มักจะจำได้แต่เด็กเก่ง แสบ เซี้ยว แว้น ดงบังชินกิ สก๊อย ฝอยโฟ่ หรืออะไรก็ตามแต่แล้วแต่จะเรียก ขอให้ทุกคนได้ระลึกว่าครูนึกถึงพวกคุณทุกคนเสมอ รวมทั้งหลวงพี่ 2 รูปที่ชอบขาดเรียนและชอบใช้อำนาจพระดุครูด้วย ขอให้รู้ว่าอย่าได้เจอกันในผ้าเหลืองบ้างละกัน ครูไม่ใช่คู่อริหรือเป็นศัตรูศาสนาแต่อย่างใด และที่ถูกพระดุก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร ออกจะขำๆ ด้วยซ้ำเพราะรู้สึกว่าพระกำลังกลบเกลื่อนอะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งการมีพระคุณท่านทั้งหลายมาอยู่ในห้องเรา ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า เราจะอุ่นใจจากภูติผีปีศาจที่อาจมาก่อกวนหรือสร้างความรำคาญใจให้แก่นักเรียนที่สุดแสนจะตั้งใจเล่าเรียนของครู

ครูจบข้อเขียนนี้ลงด้วยความลำบากใจจริงๆ เพราะยังมีเรื่องราวอีกร้อยแปดพันประการที่ยังตราตรึงอยู่ในใจครู แน่นอนความทรงจำหรือประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาคือสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืนและเกิดขึ้นจากคนผู้เดียว พวกคุณทุกคนมีส่วนร่วมสร้างเรื่องราวที่ยังโลดแล่นเต้นไหวในสำนึกของครูเสมอ ครูหวังเป็นอย่างยิ่งว่า คุณจะไปร่วมสร้างความทรงจำที่น่าจดจำเช่นนี้กับผู้อื่นๆ อีก และถ้าคุณจำได้ คาบสุดท้ายของเทอมนี้คุณได้ทำบุญกฐินร่วมกัน ถ้าชาติหน้ามีจริงฉันใดพวกคุณคงจะได้มานั่งเรียนด้วยกันอีก แต่ถ้าครูเลือกได้ ขอไม่เกิดจะดีกว่านะ ใครเห็นด้วยช่วย Raise your hand!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Striking Quotations

Thu, 11 Sep 2008 05:48:30 GMT

"Nearly all men can stand adversity, but if you want to test a man's character, give him power."

Abraham Lincoln

"I have come to the conclusion that politics are too serious a matter to be left to the politicians."

Charles de Gaulle

"Since a politician never believes what he says, he is quite surprised to be taken at his word."

Charles de Gaulle

เจ้าขุนทอง

Wed, 10 Sep 2008 04:07:53 GMT

ฟังเพลงได้ที่ http://www.imeem.com/people/JejH-Zb/music/LLbDie7s//

สุจิตต์ วงษ์เทศ

เจ้าขุนทอง

วัดเอ๋ยวัดโบสถ์
เจ้าขุนทองไปปล้น

คดข้าวใส่ห่อ
เขาก็ร่ำลือมา

นั่งรถยนต์เรไร
ส่งเสียงแจ้วแจ้ว

เจ้าออกจากบ้าน
แล้วหันมาสั่งน้องน้อง

ไปเพื่อสิทธิ์เสรี
โอ้เจ้านกเขาขัน

สะพายย่ามหาดเสี้ยว
ด้วยรอยน้ำตาแต่เมื่อคืน

ขุนทองเจ้าร้องไห้
ว่าดอกจำปีถูกปืน

ลูกเอ๋ยหนอลูกเอ๋ย
แม่มาร้องเรียกหา

เจ้ามิใช่นักรบ
รูปร่างก็น้อยน้อย

แม่รู้ว่าลูกรัก
กตัญญูแผ่นดิน

แต่ใครเขาจะรู้
มนุษย์อาจได้ยิน

ลูกบอกว่าลูกรู้
แม่กับพ่อก็รอมา

ดอกโสนบานเช้า
ออกพรรษามาตระเวน

ไม่มีร่างเจ้าขุนทอง
แม่กับพ่อก็อาดูร

ตาลโตนดเจ็ดต้น
ป่านฉะนี้ไม่เห็นมา

ถ่อเรือไปตามหา
ว่าเจ้าขุนทองตายแล้ว

นั่งรถไฟนกแก้ว
ว่าเจ้าขุนทอง เจ้าขุนทอง

เมื่อตอนตะวันเรืองรอง
ว่าพี่จะไปหลายวัน

เพื่อศักดิ์ศรีบางระจัน
แล้วเจ้าขุนทองก็ลงเรือน

ซึ่งใส่หนังสือแสงเดือน
ทั้งสมุดที่ลบเลือน

อยู่ในเรือนจนดึกดื่น
ตายอยู่เกลื่อนเจ้าพระยา

เจ้าอย่าเฉยเชือนชา
นี่พ่อมาตั้งตาคอย

ที่เคยประสบริ้วรอย
เพราะเรียนหนังสือหลายปี

นั้นมีความภักดี
พ่อก็รู้ว่าลูกมี

เพราะเขามิใช่พระอินทร์
แต่อำนาจมาบังตา

จึงสู้แบบอหิงสา
หลายเพลาหลายเพล

ดอกคัดเค้าบานเย็น
ที่อนุสาวรีย์ทูน

มีแต่รัฐธรรมนูญ
แต่ภูมิใจลูกชายเอยฯ

(ไทยรัฐ. 16 ตุลาคม 2516)

โปรดเติมคำบนจุดไข่ปลาตอนท้าย

Thu, 04 Sep 2008 18:03:57 GMT

เมื่อกี๊เพิ่งดูรายการชีพจรโลกจบลง เป็นการให้สัมภาษณ์คุณเตช บุนนาค เทปนี้บันทึกเมื่อวันจันทร์ (ก่อนวันประกาศพระราชกำหนัด) จริงๆ ขอสารภาพตามตรงด้วยความเขลาว่า ผมไม่ได้รู้จักผู้ชายคนนี้มาก่อนมากมายนัก ได้ยินชื่อตามสื่อและเคยได้ยินชื่อมาบ้างเป็นระยะๆ แต่นั่นอาจจะเป็นเรื่องดีที่ทำให้ผมดูการสัมภาษณ์ในครั้งนี้อย่างที่เรียกว่า ดูกันตามเนื้อผ้า ปราศจากภูมิหลังทางอารมณ์ความรู้สึกใดๆ กับผู้ชายคนนี้

สิ่งที่น่าสนใจประการแรก (ที่ไม่รู้ว่าเป็นความจงใจของพิธีกรคือคุณสุทธิชัย หยุ่นรึเปล่า ที่ให้คุณเตชนำชมกระทรวงการต่างประเทศ) ผมคิดว่าถ้าใครไม่รู้จักมาก่อนว่าคนคนนี้เป็น รมต. คงจะคิดว่าเขาเป็นภัณฑารักษ์ในพิพิธภัณฑ์ของประเทศโลกที่ 1 สักแห่ง รายการช่วงนี้ได้ทำให้ผู้ชมรู้สึกว่า สิ่งแรกที่เราควรได้รู้จักจากผู้ชายคนนี้คือ "ความรู้ในทางศิลปวัฒนธรรม" ที่เขามี และสามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างสง่างาม ของแทบทุกชิ้นที่เดินผ่าน มีชีวิตขึ้นมาด้วยเรื่องราวที่คุณเตชเล่า

ในสองสามช่วงหลังเริ่มเข้าสู่การสัมภาษณ์เกี่ยวกับการเข้ามารับบทเป็น รมต.ตราบัวแก้ว สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกเวลาฟังเขาพุดคือ สายตาเขาแน่วแน่ เช่นเดียวกับจุดยืนในหลายๆ เรื่องที่เขาเล่าเกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศโดยเฉพาะในเรื่องแถลงการณ์โต้ทักษิณที่หมิ่นศาลและการประกาศให้สื่อต่างชาติรู้ว่า การชุมนุมของพันธมิตรถึงแม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความเสียหายในเชิงเศรษฐกิจบ้าง แต่เราไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า สิ่งที่เขาทำเป็นประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของเส้นทางประชาธิปไตยไทย ซึ่งการออกมาพูดเช่นนี้นับว่าท้าทายบอสอย่างยิ่ง

เอาล่ะครับ อย่างที่บอกแล้วว่า ไม่เคยรู้จักผู้ชายคนนี้มาก่อนด้วยความเขลา แต่อดรู้สึกไม่ได้เลยว่า ทำไมหนอเราจึงมี (อดีต) รมต.ตปท. ที่สุขุมคัมภีรภาพและเป็น "สุภาพบุรุษ" เช่นนี้ (ไม่ต้องให้ไปเปรียบกับสิ่งตรงข้ามอย่างนายกก็บอกได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นสุภาพบุรุษ)

ก่อนรายการจะปิดม่านลง รายการได้ย้อนภาพกลับไปตอนต้นรายการในขณะที่คุณเตชเดินนำชมสิ่งของในกระทรวง มีช่วงหนึ่งที่เขาเอื้อมมือขวาออกไปชี้อะไรบางอย่าง นิ้วมือของเขานั้นเรียวยาว มือสวย และ ดู "มือสะอาด" แต่นั่นอาจจะไม่ใช่ประเด็นเท่ากับสิ่งที่ผมสะดุดตานั่นคือสายสิญจน์เส้นหนึ่งที่ผูกข้อมือคุณเตชไว้ อืมจริงอยู่นั่นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่รับประกันความเป็นคนดีได้ แต่เราจะรู้สึกอย่างไรถ้ามือข้างนั้นสวมสิ่งอื่นๆ เช่นเลซเงินหรือทองหรืออะไรก็สุดแต่ ยิ่งไปกว่านั้นปราศจากแหวนจะเห็นอยู่ก็วงเดียวคืออยู่ที่มือซ้าย เป็นแหวนเกลี้ยงๆ

สิ่งเหล่านี้ที่ผมตั้งข้อสังเกตอาจเป็นความจงใจสร้างภาพอย่างที่เรามักจะตั้งคำถามกับความจริงในโลกหลังสมัยใหม่ว่าสิ่งที่เราเห็นๆ อยู่นั้นเป็น "ภาพแทนความจริง" มากกว่า "ความจริงในน้ำเนื้อของมันแท้ๆ" ถ้าเช่นนั้นผมก็คงต้องขอมอบรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมให้แก่ผู้ชายคนนี้ เช่นกัน ถ้วยรางวัลของผมคงไม่ใช่โลหะราคาแสนแพง แต่คงเป็นชามกินข้าวที่บ้านซึ่งแม้จะไม่สวยเลิศเลอ แต่ก็ไม่เคยหักบิ่น บรรจุกระยาหารได้อย่างไร้พิษภัย ในทางตรงข้ามผมคงต้องยก "ขันสาคร" ที่เต็มเปี่ยมด้วยน้ำมนตร์ซึ่งผ่านการบริกรรมโองการคาถา ผ่านการทิ่มหอก (หัก) และศาสตราวุธนานาลงไปในนั้นให้แก่.......................(ผมไม่ได้บังคับให้ใครตอบในสิ่งที่ผมมีธงอยู่แล้ว แต่อยากให้ตอบตรงความจริง) เป็นรางวัล

ประชาธิปไตยแบบสำนักงานกินแบ่งรัฐบาล

Thu, 04 Sep 2008 05:41:29 GMT

เมื่อเช้าได้ฟังเทปบันทึกรายการบ้านเมืองมิใช่ของเรา มีข้อเสนอหนึ่งที่ อ.พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ได้พูดไว้ว่า ถ้าหากเราไม่พอใจกับตัวแทนของเราในระบบประชาธิปไตยแบบตัวแทนเพราะเห็นว่าตัวแทนที่เราเลือกมามันใช้ไม่ได้และใช้อำนาจที่เรามอบให้ในทางมิชอบ เราควรจะใช้ระบบกองสลากดีไหม คือเอาประชาชนทั้งประเทศเข้าสู่ระบบเลือกแบบสุ่มออกรางวัล (random) แล้วคนที่ได้รับเลือกก็มาเป็นตัวแทนของประชาชน อืม...จริงๆ เป็นอุปลักษณ์ทางการเมืองที่น่าสนใจนะ แต่ผมว่าประชาชนคงไม่ต้องการแน่ๆ เพราะมีเหตุการณ์ความไม่สงบในประวัติศาสตร์ทีไร คนช่วยกันเผากองสลากวายวอดทุกที แสดงว่าไม่เวิร์คอย่างแรง คริๆ

การเมืองเป็นเรื่องดาวเคราะห์

Wed, 03 Sep 2008 04:32:47 GMT

“อำนาจทางการเมือง” นั้น เหมือน “ดาวเคราะห์” คือไม่มีแสงในตัวเอง ต้องรับแสงจากประชาชน และจากข้าราชการในองค์กรทั้งหลายในระบบรัฐ

--- เปลว สีเงิน

โปรดฟังอีกครั้ง

Tue, 02 Sep 2008 04:59:10 GMT

รัฐบาลประกาศพระราชกำหนัด

ด้วยเหตุนี้ ขอให้ประชาชนโง่เง่าเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่ในบ้าน

ท่านผู้นำจะได้ทำในสิ่งที่กระสันจะทำและเคยได้ทำแล้วเมื่อครั้งเป็น รมต.มหาดไทยเมื่อหลายทศวรรษก่อน

ด้วยรักจากใจนายกรัฐมนตรี

ณ ตึกสันติไมตรี

ทำเนียบกองบัญชาการรัฐประหารโดยรัฐบาลเพื่อรัฐบาลและเพื่อนายใหญ่ของรัฐบาล